KLASYCZNE ŻELAZO MOTOCROSSOWE: 1971 YAMAHA RT1-MX 360

Zainspirowana sukcesem DT1 i AT1 rok wcześniej, Yamaha zrobiła wszystko, aby na początku 360 roku wypuścić czarny RT1 o pojemności 1970 cm1. RT100 był częścią linii jednocylindrowych, dwusuwowych maszyn Yamahy. Były 1 cm125 LT1, 175 cm1 AT250, 1 cm360 CT1, 1 cm1968 DT1 i 360 cm1970 (więcej o tym później) RT-2. Od dnia, w którym przełomowy DT-3 został wydany w 100 r., krążyły plotki, że pracuje się nad klasą Open – i plotki okazały się prawdziwe. Wielki RT2 3 pojawił się na scenie w 125 roku. Jak można się było spodziewać każdego roku, po wszystkich terenowych motocyklach Yamahy pojawiły się nowe wersje LT2/3 175, AT2/3 250, CT2/3 360, DT1974/360 360 i modele RTXNUMX/XNUMX XNUMX, ale do XNUMX roku Yamaha zmieniła oznaczenie wszystkich swoich motocykli terenowych na modele DT lub MX z oznaczeniami pojemności skokowej (np. DTXNUMX lub MXXNUMX).

Nasz egzemplarz z 1971 roku jest wykończony we wspaniałej czerni z czerwonymi prążkami. 1970 RT1 był prawie identyczny, ale zawierał żółte paski na pinach. Podobnie jak w przypadku innych dirtowych motocykli Yamahy z tamtego okresu, był to model Enduro z ulicznym wyposażeniem i motocrosser z wyposażeniem GYT. Yamaha RT1971 1 z 360 roku miała tę samą ramę i układ jezdny co DT1 Enduro; jedynymi ustępstwami dla motocrossu było zdejmowanie świateł, 21-calowe przednie koło i wysoki przedni błotnik. Najbardziej atrakcyjną rzeczą w RT1-MX była cena 995 USD – a dołączona przednia tablica rejestracyjna przypieczętowała transakcję dla początkujących rowerzystów Open-bike.

Silnik z portem tłokowym miał również obudowy silnika, skrzynię biegów, sprzęgło i zapłon, które były podobne do jego rodzeństwa o pojemności 250 cm70. Średnica otworu została zwiększona z 80 mm do 64 mm, a skok został zwiększony z 70 mm do 360 mm. Pojemność skokowa nie wynosiła 351 cm7.2, ale 1 cm6.8 (japońscy producenci bardzo lubili zaokrąglać wartości pojemności skokowej). Zainstalowany zestaw GYT (Genuine Yamaha Tuning) zawierał centralnie umieszczoną głowicę świecy zapłonowej o stopniu sprężania 1:34 (w porównaniu z fabrycznym 1:1), przesunięty cylinder, 36mm Mikuni, żelazny cylinder aluminiowy (zamiast chromowana tuleja cylindra DT6) i wydech komory rozprężnej. Był również wyposażony w wyższy pierwszy, drugi i trzeci bieg niż DT1. O dziwo, zachował układ olejowy Autolube. W rezultacie uzyskano imponującą moc XNUMX koni mechanicznych — o XNUMX więcej niż w modelu RTXNUMX Enduro.

Oprócz ceny, najlepszą rzeczą w RT1-MX była niezawodność roweru. Ponieważ Yamaha wkraczała na dziewicze tereny off-roadowe z DT1 i RT1, jej inżynierowie przeprojektowali części, aby upewnić się, że nie ma słabych ogniw. Jeśli miał negatyw, oznaczało to, że odskakiwał, gdy próbowałeś go uruchomić i pingował, gdy jeździł ostro. Yamaha naprawiła te problemy w 1971 RT1-B. RT1-MX, który nigdy nie był poważnym motocyklem crossowym klasy Open, był popularnym kierowcą wyścigowym klasy podstawowej, motocyklem pustynnym i maszyną enduro.

RT1-MX nie jest popularny wśród kolekcjonerów. Większość motocykli RT1MX była dobrze używana i była wyposażona w części niedostępne w magazynie, takie jak błotniki Preston Petty lub zbiorniki paliwa Vesco. System wtrysku oleju był również zwykle usuwany. Kolekcjonerzy chcą wszystkich oryginalnych rzeczy, zwłaszcza fabrycznej komory rozprężnej GYT. Fajki Bassani lub Hooker na rynku wtórnym nie są tak cenne jak fajka zapasowa. Istnieje ogromna premia za oryginalne opony Yokohama.

1971 yamaha rt1mxMikuni 34mmautosmarklasyczne żelazkoKLASYCZNY MOTOCROSS IRONżelazko klasycznewczesne lata muzeum motocrossOryginalne strojenie YamahaZestaw GYTprostytutkimotocrossMXABłotniki Preston Pettyrt1 360Zbiorniki gazu Vesco