KLASYCZNY MOTOCROSS IRON: 1973 KAWASAKI F11M 250

PRZEZ TOM WHITE

W 1973 r. Japońscy producenci zdali sobie sprawę, że ocieplone motocykle terenowe nie przecinają go na rozwijającym się amerykańskim rynku motocrossu. Chociaż Kawasaki jako jeden z pierwszych wprowadził motocrosser klasy 250 cm1968 - Scrambler F21M o pojemności 238 cm1970 z 350 r. - maszyna ta najlepiej nadawała się do płynnego mieszania gąsienic. Kawasaki pojawił się w XNUMX roku wraz z Big Horn XNUMX Scrambler, maszyną z zaworem obrotowym, która okazałaby się „odpylaczem” w salonach dealerskich.

Motocross był popularny w Ameryce, a Kawasaki chciał wykorzystać rosnący trend, więc zatrudnili Szweda Olle Petterssona do opracowania motocykli i Brada Lackeya do startu w Mistrzostwach Krajowych AMA 500cc na pokładzie fabrycznego motocykla. Brad nagrodził ich Mistrzostwami Krajowymi o pojemności 1972 cm500 z XNUMX r.

Przygotowując się do sezonu 1973, fabryka zbudowała limitowaną serię 200 sztuk, nazwaną F11M 250. Bryon Farnsworth, ówczesny kierownik działu badań i rozwoju w Kawasaki, mówi: „Używaliśmy Petera Lamppu i Jima Cooka jako zawodników testowych oraz Kawasaki Japan zlecił Thorliefowi Hansenowi ściganie się. Nasi jeźdźcy byli pod wrażeniem mocy; finisz był dobry, ale zawieszenie i prowadzenie nadal pozostawiały wiele do życzenia. Japończycy skupili się na 250-tych, ponieważ ich testowi jeźdźcy byli mniejsi, a my skupiliśmy się na opracowaniu 450, który nazywał się F-12MX 450. Do diabła, japońscy testowcy nie mogli nawet wystartować z 450. Musieliśmy to zrobić dla im!"

W 1974 roku Kawasaki wprowadził nomenklaturę KX, aby zidentyfikować linię motocykli crossowych, a później zatrudnił Gary Semics i Jimmy Weinert do pilotowania maszyn fabrycznych. Weinert nagrodził Kawasaki tytułem krajowym o pojemności 500 cm1975 w 250 r. I tytułem Supercross o pojemności 1976 cmXNUMX w XNUMX r.

Wydaje się, że nikt nie wie, jaka była cena detaliczna F1973M 11 z 250 r., Ponieważ były one sprzedawane w tak ograniczonej liczbie, ale model KX1974 z 250 r. Był sprzedawany za 1150 USD. Dwusuwowy otwór silnika i skok tłoka z otworem wylotowym był kwadratowy przy wymiarach 68 mm x 68 mm. Zasilał go gaźnik Mikuni o średnicy 32 mm. Podana moc wynosiła 29.5 przy 7500 obr./min. Miał pięciobiegową skrzynię biegów, mokre sprzęgło wielopłytkowe i układ zapłonowy magneto. Wapno-zielony plastikowy zbiornik gazu mieścił 1.85 galonu gazu. Podnóżki złożyły się, ale nie były obciążone sprężyną. Bezramkowe felgi ze stopu DID zawierały japońskie opony Dunlop (4.00 / 18 cali z tyłu i 3.00 / 21 cali z przodu). Bębny hamulcowe miały odpowiednio 130 mm i 150 mm z przodu iz tyłu. Ciężar był specjalnością Kawasaki, ponieważ Yamaha DT1973 MX z 3 roku ważył 238 funtów, Suzuki TM250 220 funtów, a Honda CR250M 228 funtów, podczas gdy Kawasaki miał pierzastą wagę 206 funtów. F1973M z 11 roku miał bardzo wyjątkową, tłoczoną rurę spustową z wbudowanym tłumikiem. Części z tworzyw sztucznych nie można znaleźć; zielony zbiornik gazu, czarny plastikowy airbox, czarny tylny błotnik i czarny przedni błotnik z uformowanym Kawasaki „K” są rzadkie. 

Nasz Muzeum wczesnych lat motocrossuKawasaki F1973M z 11 r. został kupiony bez przywrócenia za 6500 USD, ale potrzebował pracy o wartości 5000 USD, aby przywrócić go do pierwotnego stanu. F11M jest rzadki, ponieważ wyprodukowano mniej niż 200, ale motocykle te nie są wysoko cenione przez kolekcjonerów motocykli.

 

1968 F21M 238cc Scrambler1973 Kawasaki F11M 2501979 Big Horn 350 ScramblerBrad LokajBryon FarnsworthKLASYCZNY MOTOCROSS IRONżelazko klasyczneKAWASAKImotocrossMXAolle petterssonThorlief HansenTom White