ZAPOMNIANA TECHNIKA MOTOCROSSÓW: ZAWIESZENIA POWIETRZNE? CZY JEST PONOWNIE GOTOWA NA PRIME?

Justin Barcia ponownie umieścił wstrząs powietrzny na mapie w Houston. WP wycofał swój prototyp z akcji po tym, jak kilka lat temu zawiódł Ryana Dungeya i Andrew Shorta. Nie zrezygnowali z jego rozwijania, ale postanowili nie testować go publicznie. Jednak podczas pierwszego w historii AMA Supercross dla GasGas MC450, przynieśli najnowszą wersję amortyzatora pneumatycznego, a Justin Barcia wręczył obu amortyzatorom GasGas MC 450F i WP po ​​raz pierwszy zwycięstwo.

Historia Motocross jest pełna przykładów kreatywnych pomysłów, które zostały ogłoszone jako przełomowe, ale z powodu szybkiego tempa zmian rozwoju zapadły w bagno zapomnianej technologii. Chociaż niektóre pomysły najlepiej pozostawić porzucone, inne były naprawdę innowacyjne (jeśli ostatecznie nie zakończyły się sukcesem). MXA uwielbia ujawniać techniczne ciekawostki motocross. Czy pamiętasz wzrost i spadek wstrząsów powietrznych?

2021 FABRYCZNY PROTOTYP WP AIR SHOCK

Justin Barcia nie jest jedynym jeźdźcem z amortyzatorem powietrznym. Oto jest na Red Bull KTM 450SXF Marvina Musquina.


Nasze najlepsze ujęcie amortyzatora pneumatycznego na rowerze Barcii. To zdjęcie zostało zrobione na podium po wygraniu pierwszej rundy w Houston. 

WSTRZĄS POWIETRZNY FALD CZ 1975


1975 Replika CZ Falta z aluminiowymi amortyzatorami powietrznymi wyprodukowanymi w Czechosłowacji.

Jaroslav Falta był czołowym kierowcą CZ w 1975 roku i aby zwiększyć sprzedaż czechosłowackiej marki w USA, Ceske Zavodny (CZ) wypuścił replikę Jaroslava Falty z 1975 roku. Jak na standardy CZ, była to sztuczka, a przede wszystkim z czeskimi amortyzatorami powietrznymi. Chociaż wszyscy zawodnicy CZ w 1975 r. Wypróbowywali amortyzatory jednociśnieniowe, większość zdjęła je i uruchomiła Girlings.

Jedynym produkowanym motocyklem, który był wyposażony w amortyzatory pneumatyczne, była replika CZ Falta z 1975 r. (Chociaż Yamaha umieściła w swoich rowerach widelce pneumatyczne w 1976 r.).

FOX AIRSHOX


Fox Airshox.

Być może najbardziej znanym systemem amortyzatorów powietrznych i najczęściej stosowanymi amortyzatorami powietrznymi w sporcie były Fox Airshox. Zaprojektowane przez Boba Foxa i sprzedawane przez Fox Factory, były używane przez praktycznie każdego motocyklistę w latach 1976-1978… w tym zespoły fabryczne. Fox Airshox miał dwie komory powietrzne. Komora niskociśnieniowa na małe uderzenia i wtórna komora wysokociśnieniowa na duże uderzenia.

Brad Lackey na fabrycznej Hondzie wyposażonej w Fox Airshox.

Kiedy Kent Howerton wygrał mistrzostwa krajowe AMA 1976 w 500 roku na Husqvarnie wyposażonej w Fox Airshox, szok powietrzny wystartował i amatorzy ścigali się z nim. Trwało to nieco ponad trzy lata, zanim dłuższe zawieszenie skoku i zawieszenie z pojedynczym amortyzatorem go zabiły. Fox Factory wyprodukował bardzo długą Yamaha Mono Airshox, co mogło doprowadzić do powstania Fox Airshox do motocykli z pojedynczym amortyzatorem, ale dłuższy skok monoshocka generował zbyt dużo ciepła. Gdy moto noszone na Airshoxie stawało się coraz gorętsze i cieplejsze, sztywniejsze i sztywniejsze. Aby dotrzeć do końca 30-minutowego wyścigu motocyklista musiał zacząć z bardzo niskim ciśnieniem powietrza i cierpieć przez kilka okrążeń, aż ciśnienie wzrosło.

Honda CR125 Steve'a Wise'a z Fox Airshox.

Ta odrestaurowana Yamaha YZ1979 z 125 roku była wyposażona zarówno w Fox Mono Airshox (widać plecioną stalową linkę powietrzną tuż pod przednią częścią zbiornika), jak i widelce prowadzące Thorwaldson.

PORAŻENIE POWIETRZEM FN JOBE


Powietrzny amortyzator FN Jobe z 2001 roku.

Georges Jobe, pięciokrotny mistrz świata w motocrossie, po przejściu na emeryturę założył firmę zajmującą się zawieszeniami i opracował projekt amortyzatora powietrznego, który wyznaczył trendy w tym, jak to zrobić. MXA przetestowała amortyzator powietrzny FN Jobe w 2001 roku, kiedy Georges Jobe przywiózł swoje radykalne zawieszenie pneumatyczne do Glen Helen, abyśmy mogli je przetestować - i wierzymy, że był w siedzibie KTM dzień wcześniej. Georges powiedział: „Znam negatywne strony wstrząsów powietrznych, ale uważam, że w FN Jobe rozwiązaliśmy większość problemów. Widelce pneumatyczne nie nagrzewają się tak, jak wstrząsy powietrzne, ponieważ nie są wbijane w nierówności, więc wzrost ciśnienia w widelcach nie stanowi tak dużego problemu. Do amortyzatora dołączyłem serię zaworów bezpieczeństwa i regulatorów, które utrzymują stałe ciśnienie powietrza wewnątrz amortyzatora. Nasz system regulatorów utrzymuje stałe ciśnienie powietrza od początku do końca. Opracowaliśmy system, który nie wymaga od nas regulacji amortyzatora po każdej jeździe. Używamy zarówno amortyzatora pneumatycznego do kompresji, jak i ujemnego amortyzatora pneumatycznego, aby kontrolować odbicie ”.

Zasadniczo system FN Jobe został zaprojektowany z szeregiem zaworów przedmuchowych, które uwolniły nadmierne ciśnienie powietrza, podczas gdy regulator kontrolował optymalne ustawienie ciśnienia. Znajdowało się tam pokrętło, które umożliwia kierowcy lub mechanikowi zmianę podstawowego ustawienia ciśnienia powietrza za pomocą pompki rowerowej. Nawet gdy MXA nadmiernie nadmuchała amortyzator na statywie, zionąłby powietrze, gdy przekroczyliśmy ustawienie regulatora. I to właśnie robi na torze wyścigowym. Gdy ciśnienie powietrza rosło wraz ze wzrostem ciepła, szok zlikwidował nadciśnienie.

SZOK POWIETRZNY WP

Ryan Dungey ścigał się na wyposażonym w amortyzatory pneumatyczne KTM 450SX na początku sezonu Supercross 2013.

WP zrobił spore postępy w testowaniu amortyzatora powietrznego i zdecydował się ścigać z nim Ryana Dungeya na wybranych zawodach w 2013 roku. Przestał go używać po tym, jak amortyzator zawiódł na linii startu kilka tygodni później. Andrew Short użył go w 2015 roku, dopóki nie zawiódł również na nim. Nie było go widać, dopóki nie pojawił się na Houston Supercross w 2021 roku na większości motocykli wyścigowych KTM w klasie 450 - w tym na GasGas MC450F, zwycięzcy Justina Barcii.

Tak wygląda amortyzator pneumatyczny Dungey WP poza motocyklem. Jest znacznie lżejszy niż konwencjonalny amortyzator, ale wygląda na ciężki ze względu na swój obwód. Ale korpus amortyzatora jest powiększony, ponieważ potrzebuje trzonu amortyzatora o dużej średnicy, aby pomieścić większą objętość powietrza.

MXA nigdy nie mogła robić zdjęć, gdy szok miał na sobie ultra-tajne mocowanie WP, a nawet podczas wyścigów tajne części były schowane do airboxa, aby nikt nie mógł ich zobaczyć. Ale MXA nie musiała tego widzieć, ponieważ dziesięć lat wcześniej jeździliśmy na szoku FN Jobe i wiedzieliśmy, że sekretny sos był regulatorem stabilizującym ciśnienie powietrza i eliminującym jego wzrost. Przetestowaliśmy rower z amortyzatorem pneumatycznym WP i działał bardzo dobrze.

Czy amortyzator pneumatyczny WP zapewni WP, gdy amortyzator będzie publicznie dostępny, taki sam jak Fox Airshox po tym, jak Kent Howerton wygrał na bliźniaczym Airshoxie Boba Foxa w 1976 roku. wystarczająco niezawodny dla amatorów o zaciętych pięściach i wystarczająco niezawodny, aby nie zawieść w locie - coś, na co bezlitośnie zaatakuje nasze spórowe społeczeństwo.

 

 

1975 czwstrząsy powietrzneandrew krótkoBrad Lokajmotocykle czreplika faltaWstrząs powietrzny FN Jobezapomniana technologia motocrosslis airshoxwąwozy pracaJUSTIN BARCIAmotocrossMXARyan Dungey