OJCIEC AMERYKAŃSKIEGO MOTOCROSA: JEGO NAGRODA MUSI BYĆ ZABRONIONA ZE SPORTU

Malcolm Smith, Torsten Hallman i Edison Dye.

Tom White

Chociaż zawody motocrossowe w Europie sięgają lat 1940. XX wieku, sport, który obejmował naturalne tory terenowe i długie moto, nigdy nie był praktykowany w Ameryce. Dirt-track, scramble, enduro i wyścigi pustynne — tak, ale nie motocross. W latach 1960. Edison Dye prowadził firmę, która organizowała wycieczki motocyklowe po Europie. Podczas prowadzenia jednej z tych grup objazdowych Edison miał kontakt z motocrossem. W połowie lat 1960. europejskie marki, takie jak Husqvarna, CZ i Bultaco były maszynami z wyboru, a te modele motocrossowe nie były importowane do Ameryki.

EDISON PRZEKONALI FABRYKĘ HUSQVARNA, ABY POZWOLIĆ GO WOBEC PARY ROWERÓW Z POTENCJAŁEM Bycia IMPORTEREM HUSQVARNA DLA AMERYKI. ROK BYŁ 1966.

Edison Dye wprowadził do Ameryki pierwsze prawdziwe motocrossowe motocykle. Był pierwszym importerem Husqvarna.

Dye uwielbiał sport, który widział, chociaż sam nie był zawodnikiem, ale co najważniejsze, dostrzegł okazję biznesową. Edison przekonał fabrykę Husqvarna, aby pozwoliła mu sprowadzić kilka motocykli, które mogłyby stać się importerem Husqvarny na Amerykę. Był rok 1966.

Kluczem do rozwoju firmy Husqvarna w USA było zatrudnienie Malcolma Smitha jako kierowcy. Malcolm natychmiast zacznie wygrywać wydarzenia na pustyni i walczy na lekkiej i mocnej maszynie. Gdy zainteresowanie zaczęło rosnąć w USA, Dye przekonał fabrykę Husky do wysłania trzykrotnego mistrza świata 250 w motocrossie Torstena Hallmana do współpracy z Edisonem i rywalizacji z najlepszymi amerykańskimi kolarzami na torach w całej Ameryce.

Pierwsza impreza odbyła się jesienią 1966 roku w Pepperell, Massachusetts, na torze zaprojektowanym przez Hallmana, który łączył istniejący tor wyścigowy z pagórkowatym naturalnym terenem wokół obiektu. Wszyscy czołowi lokalni zawodnicy zostali zaproszeni do rywalizacji, a większość z nich została pokonana przez Hallmana w każdym z trzech 45-minutowych motorów. Hallman i Dye zorganizowali jeszcze sześć imprez w 1966 roku i rezultaty były zawsze takie same.

Nie należy mylić serii Inter-Am z Trans-AMA. Edison nie tylko promował pierwszą serię wyścigów Ameryka-Europa, ale importował motocykle, prowadził wyścigi i płacił zawodnikom GP za przyjazd do USA, aby promować ten sport.

Następnym krokiem Edisona było nakłonienie Husqvarny do wysłania mu szwedzkiego zawodnika, który zademonstruje Husqvarnę w całych Stanach Zjednoczonych. Tym zawodnikiem był Lars Larsson. Poszedł do lokalnych dealerów, pokazał im motocykl motocrossowy Husqvarna, uruchomił go od pierwszego kopnięcia (wielka sprawa w latach 1960.) i ścigał się nim w ten weekend na lokalnych wyścigach, enduro lub dirt tracku – zawsze wygrywając.

Jesienią 1967 roku Edison założył pierwszą serię Inter-Am, w której gościły najlepsze europejskie gwiazdy, w tym Torsten Hallman, Bengt Aberg, Roger DeCoster i Joel Robert. Mimo że amerykańscy jeźdźcy nie mieli szans w starciu z doświadczonymi weteranami GP, byli szybkimi badaniami, a gwiazdy Euro chętnie nauczyły ich podstaw motocrossu. Torsten Hallman prowadził nawet szkoły motocrossowe, aby pomóc amerykańskim nastolatkom. Sprzedaż maszyn Motocross i zakupy unikatowej odzieży noszonej przez gwiazdy wystartowały w tempie, które było i nadal jest niespotykane w żadnym sporcie motorowym.

Edison Dye (pierwszy z prawej) z zespołem Husqvarna, który przywiózł na wyścigi do Ameryki. Czy potrafisz dostrzec Torstena Hallmana, Bengta Aberga, Hakana Anderssona i Arne Kringa?

Seria Inter-Am będzie rosła pod zarządem Dye do 1970 roku. Chociaż AMA nie była zainteresowana motocross, w końcu ujrzała światło, gdy zobaczyła generowane dolary i dosłownie ukradła serial Edisonowi. Biznes to biznes, a AMA poszła do właścicieli torów i zaoferowała im lepszą ofertę. Po części cukier i po części wapno, AMA nakłoniło właścicieli torów zarówno do zagrożeń, jak i ofert. Ponadto, AMA miało moc przeciwdziałania raczkującemu Inter-Amowi Edisona za pomocą własnej serii Trans-AMA. Edison Dye zobaczył napis na ścianie, skapitulował i został promotorem wyścigu AMA.

Jeźdźcy byli żywi, a ama zareagowała na to dzięki bananowi EDISON DYE Z PROMOCJI WYDARZEŃ MOTOCROSS NA WYPOCZYNEK JEGO ŻYCIA.

Przez pierwsze kilka lat Dye i AMA pracowały razem nad kilkoma wydarzeniami, ale do 1974 roku Edison miał tylko jedno wydarzenie w kalendarzu Trans-AMA. Tym wydarzeniem był St. Louis Trans-AMA. Wszystkie wydarzenia Trans-AMA były rozliczane jako „deszcz lub blask”. Kiedy padał cały dzień w sobotę i trwał w niedzielę rano w St. Louis Trans-AMA, Edison denerwował się. Tor był na płaskim polu i szybko stał się bagnem. Kiedy bardzo niewielu widzów pojawiło się w deszczu, Edison poinformował jeźdźców, że wyścig został odwołany.

„Już straciłem 10,000 10,000 $ na promocję tego wydarzenia i nie zamierzam stracić kolejnych XNUMX XNUMX $ na torebce!” Zrozumiałe, że jeźdźcy byli wściekli, a AMA zareagowało, zakazując Edisonowi Dye promowania imprez motocrossowych przez resztę jego życia. To był okrutny cios dla człowieka, który sprawił, że motocross zdarzył się w USA.

Edison Dye z Rogerem DeCosterem, Joelem Robertem (po prawej) i Dave'em Bickerem (po lewej).

Sprawy pogorszyły się z wpływem Edisona Dye'a na motocross. Husqvarna chciał kontrolować swoją przyszłość w Ameryce i wykupili Edisona i jego firmę Mid-International Import. Niezależnie od tego, czy chcesz powiedzieć, że Edison został zmuszony do wycofania się z jazdy na motocyklu, czy też był to dobry czas na emeryturę, Edison zniknął z motocykla na następne 23 lata. Jego imię nigdy nie zostało wypowiedziane, a fakt, że był on jedynym odpowiedzialnym za sprowadzenie sportu do Ameryki, został zapomniany.

Reklama Husqvarny Edisona Dye z 1966 roku.

W 1997 r. Mistrzostwa Świata w Motocrossie White Brothers stały się ogromnym wydarzeniem. Jako właściciel White Brothers, w pełni poparłem moją firmę za tym wyścigiem i wraz z właścicielem Glenem Helenem Budem Feldkampem postanowiłem zacząć uhonorować mężczyzn, którzy przyczynili się do sportu motocross, nagrodą „Motocross Lifetime Achievement Award”. W pierwszym roku uhonorowaliśmy Rogera DeCostera, który w ogromnym stopniu przyczynił się do wzrostu w Ameryce (i na świecie), aw 1998 roku był to dynamiczny Ricky Johnson.

DWA TYGODNIE PRZED WYDARZENIEM W 1999 ROKU WCIĄŻ NIE POSTANOWILIŚMY, KTO CHCEMY UCZCIĆ. PODCZAS JAZDY DOMU Z WYŚCIGU GLEN HELEN, ODBRAŁAM SIĘ NA HISTORII, ŻE MÓJ PRZYJACIEL LARS LARSSON JUŻ DZIELIŁ SIĘ MNIE.

Na Mistrzostwach Świata Weterynarii w 1999 roku Edison Dye był opiekany przez Malcolma Smitha (z prawej), podczas gdy Roger DeCoster i Feets Minert czekali w tle.

Dwa tygodnie przed wydarzeniem w 1999 roku nadal nie zdecydowałem, kogo będziemy honorować. Jadąc do domu z wyścigu Glen Helen, zastanawiałem się nad historią, którą opowiedział mi mój przyjaciel Lars Larsson. Lars opowiedział mi o wizycie, którą wraz z Bengtem Abergiem odbył rok wcześniej, by odwiedzić wiekowego barwnika Edisona w San Diego.

„Bengt Aberg i ja pojechaliśmy do jego domu” - powiedział Lars. „Trawnik był brązowy, a dom nie był w bardzo dobrym stanie. Zapukaliśmy do drzwi wejściowych i po długim oczekiwaniu Edison otworzył drzwi. Do chodzenia używał laski i wyglądał tak samo 80 lat. Kiedy nas zobaczył, rozpłakał się. Nie sądzę, żeby od lat miał kontakt z kimkolwiek z motocrossu. To dla nas wszystkich wiele znaczyło. ” Lars wspomniał, że Edison Dye nie był na motocyklu od tamtego pamiętnego dnia w St. Louis w 1974 roku.

Edison Dye na Mistrzostwach Świata Weteranów 1999 w Glen Helen.

Uderzyło mnie to! Musiałem znaleźć Edisona Dye'a i zabrać go na Mistrzostwa Świata Weterynarii w 1999 r., Aby otrzymać „Motocross Lifetime Achievement Award”. Zadzwoniłem do Rogera DeCostera i Malcolma Smitha, a ich reakcja na uhonorowanie Edisona była przytłaczająca. Szacunek i podziw dla tego mężczyzny oraz chęć pomocy w prezentacji popchnęły mnie do przodu. Pomagała mi również jedyna osoba motocyklowa, która odwiedziła Edisona przez lata, Frans Munsters, właściciel Twin Air Filters. Frans podał mi dane kontaktowe Edisona.

Tom White i Edison Dye przyglądają się relacjom odrodzenia Edisona w Cycle News.

Kiedy zadzwoniłem pod ten numer, Edison był w Arizonie, ale córka Edisona, Shirley, chętnie pomogła i pozwoliła mi odwiedzić i spędzić popołudnie przeglądając skrzynki ze zdjęciami i innymi pamiątkami, które były całkowicie nieuporządkowane. Nie do wiary! Zdjęcia, listy - opowiedzieli historię! Ten człowiek był naprawdę ojcem motocrossu w Ameryce i trzeba było przypomnieć świat motocykli!

Wydarzenie World Vet okazało się ogromnym sukcesem! Wprowadziliśmy Edisona na tor limuzyną, a dołączył do niego Roger DeCoster, Malcolm Smith, Lars Larsson, Chuck „Feets” Minert i inni.

OD PRAWIE 25 LAT Z DALA OD SPORTU URUCHOMIONO, BARWNIK EDISON Mógłby UZYSKAĆ ​​KREDYT NA PRZYWÓZ SPORTU MOTOCROSS DO AMERYKI.

Emocjonalny Edison Dye psuje się, gdy 45,00 fanów kibicuje „Ojcu amerykańskiego motocrossa” na stadionie Anaheim w 2001 roku. Roger DeCoster i Tom White wręczyli mu nagrodę Mickeya Thompsona.

Na szczęście, po prawie 25 latach od rozpoczęcia tego sportu, Edison Dye zaczął zdobywać uznanie za sprowadzanie sportu motocrossowego do Ameryki. Sprowadził motocykle, przekonał najlepszych kierowców na świecie do ścigania się w jesiennej serii, która stała się Inter-Am, i niemalże samodzielnie spowodował, że sport rozwijał się w Ameryce w niespotykanym tempie.

Mam szczęście, że Edison i jego rodzina zostali moimi bliskimi przyjaciółmi. Tyle sukcesów, które odniosłem w branży motocyklowej, można przypisać mu. Chociaż doznał kilku uderzeń, jego umysł był bystry. Moje ulubione wspomnienie to odebranie go z domu opieki w Lemon Grove, aby po kilku latach wyjść na lunch. Edison rzadko opuszczał placówkę, ponieważ nie mógł chodzić ani podnosić się z wózka inwalidzkiego. Pożyczyliśmy hol, który jest specjalnym sprzętem przeznaczonym do podnoszenia osoby niepełnosprawnej i - z pomocą pielęgniarki mogliśmy załadować go do mojej ciężarówki. Chociaż trudno było zrozumieć Edisona, ponieważ uderzenia wpłynęły na jego mowę, był w stanie skierować mnie do swojej ulubionej restauracji na Pacific Beach. Nie był tam od ponad dziesięciu lat. Mamy jednego kucharza, który pomoże nam go rozładować, i zjemy cudowny lunch z pieczonym łososiem i niezłą butelką Merlota. Był takim łaskawym mężczyzną i rozmawialiśmy o wszystkim… rodzinach, motocrossie, biznesie i kobietach! Świeca nie wypaliła tego starszego dżentelmena.

EDISON DYE zmarł 10 maja 2007 r. - BYŁO 89. URODZINY.

Jeśli wybierzesz się na Glen Helen Raceway, możesz przejść się Walk of Fame i zobaczyć nagrodę Edison Dye Lifetime Achievement Award.

Po tym, jak wróciłem go do domu spokojnej starości, ponownie przeczytałem jego biografię, którą dała mi rodzina lata temu, i nadało naszej rozmowie na lunch szczególne znaczenie. Niektóre rzeczy, które powiedział podczas lunchu, teraz zrozumiałem. Co za wyjątkowy dzień! Zawsze będę pamiętać, jak bardzo emocjonalny był Edison, który otrzymał tak długo spóźniony kredyt za swój ogromny wkład w motocross. W następnym roku Edison Dye został wprowadzony do Galerii Sław Motocykli AMA, aw 2001 roku, przed wyprzedaną Anaheim Supercross, otrzymał nagrodę za całokształt twórczości Mickeya Thompsona.

Edison Dye zmarł 10 maja 2007 r. - były to jego 89. urodziny.

 

Bengt abergbarwnik EdisonaOJCIEC AMERYKAŃSKIEGO MOTOCROSSAHusqvarnaSERIA INTER-AMlars larssonMalcolm SmithmotocrossMXARoger DecosterTom WhiteTorsten Hallman